ربات Pick and Place چیست؟ راهنمای عملی نحوه کار و انتخاب

Sep 01, 2026

پیام بگذارید

 

A ربات را انتخاب کنید-و-قرار دهیدیک سیستم خودکار است که یک شی را از یک مکان برمی‌دارد و طبق یک ترتیب برنامه‌ریزی شده یا محاسبه‌شده در مکان دیگری قرار می‌دهد. به عبارت ساده، آیتم را شناسایی می کند، تعیین می کند که کجا و چگونه با آن کار کند، آن را می گیرد، حرکت می دهد و در موقعیت هدف رها می کند.

تعریف سریع:یک ربات انتخاب-و-به طور مکرر قطعات، محصولات یا بسته‌ها را بین مکان‌های تعریف‌شده در عملیات تولید، بسته‌بندی و تدارکات منتقل می‌کند.

اساسیانتخاب و مکان رباتیکگردش کار را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:

شناسایی → طرح → انتخاب → انتقال → مکان → تأیید

RBTIC Pick and Place Robot Workflow

سیستم ابتدا جسم و موقعیت آن را تشخیص می دهد، سپس حرکت مورد نیاز را برنامه ریزی می کند. شی را انتخاب می‌کند، آن را به مقصد می‌برد، آن را قرار می‌دهد، و تأیید می‌کند که این عملیات همانطور که انتظار می‌رفت قبل از شروع چرخه بعدی کامل شده است. همین توالی اساسی در کارهایی از جابجایی اجزا بین مراحل تولید تا بارگیری کالاهای بسته بندی شده یا مرتب سازی اقلام در یک عملیات لجستیکی ظاهر می شود.

اما یک راه حل واقعی-و-جایگزینی فراتر از یک بازوی ربات است. سیستم کامل چندین مؤلفه را ترکیب می کند که باید به عنوان یک سلول اتوماسیون هماهنگ با هم کار کنند.

 

اگر در حال برنامه‌ریزی برای انتخاب{0}}و-اتوماسیون مکان هستید، کاوش کنیدسری ربات‌های RBTIC{0}}و-را انتخاب کنیدبرای بررسی تنظیمات و مشخصات

 

سیستم انتخاب کامل-و-مکان چیست؟

یک ربات تنها بخشی از یک کامل استانتخاب-و-سیستم مکان. در عمل، الفروباتیکانتخاب کنید و محل سلولترکیبی از شش لایه کاربردی:حرکت ربات، گرفتن، حس کردن، کنترل، ارائه مواد و ایمنی/ادغام.

هر لایه مشکل متفاوتی را حل می کند. بازوی ربات باید به وظیفه برسد، گیره باید به طور قابل اعتماد محصول را کنترل کند، حسگرها باید آنچه را که اتفاق می افتد شناسایی کنند، کنترل کننده باید حرکت را هماهنگ کند، و تجهیزات اطراف باید محصولات را به روشی قابل پیش بینی ارائه دهند. سیستم‌های ایمنی، نگهبانی، رابط‌ها و یکپارچه‌سازی سپس باعث می‌شوند که این اجزا به عنوان یک سلول تولید عمل کنند.

این تمایز هنگام تعیین تجهیزات اهمیت دارد:ربات ≠ سلول رباتیک.یک بازوی ربات توانا همچنان می‌تواند نتایج ضعیفی را ارائه دهد اگر محصول را نتوان به‌طور مداوم در دست گرفت، به‌طور غیرقابل پیش‌بینی به دست آورد، یا نتوان آن را با بقیه خط هماهنگ کرد.

Complete Pick-and-Place System

انتخاب کنید و مکان بازوی رباتیک

راانتخاب-و-مکان بازوی رباتیکتعیین می کند که آیا سیستم از نظر فیزیکی می تواند در حین حمل بار لازم و حفظ جهت گیری مورد نیاز، به موقعیت های انتخاب و مکان مورد نیاز برسد یا خیر.

چهار مشخصات اساسی مهم است:دسترسی، بار، تعداد محورها و پاکت کاری. آنها به هم مرتبط هستند، اما قابل تعویض نیستند. Reach حداکثر گسترش ربات تحت شرایط تعریف شده است. این بدان معنا نیست که هر نقطه در داخل آن شعاع به یک اندازه قابل استفاده است. پاکت کار واقعی به محدودیت های اتصال، موقعیت نصب، ابزار، تجهیزات اطراف و جهت گیری های مورد نیاز در هر نقطه بستگی دارد.

بار بار نیز به معنای بیش از وزن محصول است. الفبازوی ربات-و-را انتخاب کنیدباید محصول را به همراه گیره، سخت افزار نصب، حسگرها، شیلنگ ها، کابل ها و سایر تجهیزات انتهایی-بازو حمل کند. بنابراین، یک محصول 2 کیلوگرمی با 4 کیلوگرم ابزار، کاربرد بار 2 کیلوگرمی نیست. تعداد محورها بر میزان آزادانه بودن ربات برای جهت دهی محصول تأثیر می گذارد. محورهای بیشتر به طور کلی انعطاف پذیری موقعیت یابی بیشتری را فراهم می کنند، به خصوص در مواردی که قطعات باید از زوایای مختلف چرخش یا نزدیک شوند.

 

پایان{0}}از-Arm Tooling

راگیره را انتخاب و قرار دهیدرابط فیزیکی بین ربات و محصول است و بسیاری از برنامه‌های انتخاب غیرقابل اعتماد در واقع به جای مشکلات ربات، مشکلات را درگیر می‌کنند. حقدستگیره رباتبستگی به این دارد که چگونه می توان با محصول تماس گرفت، سطح و هندسه آن چقدر سازگار است، با چه سرعتی باید با آن کار کرد، و اگر کیفیت چسبندگی در طول تولید تغییر کند چه اتفاقی می افتد.

نوع گریپر

بهترین برای

محدودیت کلیدی

نمونه های معمولی

وکیوم

محصولاتی با سطوح در دسترس که می توانند مهر و موم قابل اعتمادی را تشکیل دهند

عملکرد با سطوح متخلخل، ناهموار، دارای نشتی، خمیدگی زیاد یا ناپایدار کاهش می یابد

کارتن، سینی، مواد ورق، کالاهای بسته بندی شده

مکانیکی

قطعاتی با لبه‌ها، چهره‌ها یا ویژگی‌های قابل تکرار که می‌توان آنها را بست

به دسترسی کافی نیاز دارد و ممکن است محصولات حساس را علامت گذاری، تغییر شکل داده یا آسیب برساند

قطعات ماشینکاری شده، بطری ها، قطعات، بسته های سفت و سخت

مغناطیسی

محصولات فرومغناطیسی که از یک سطح مناسب قابل تماس هستند

محدود به فلزات سازگار است و ممکن است نیاز به مدیریت- مغناطیس باقیمانده داشته باشد

قطعات فولادی، صفحات، قطعات مهر شده

گرفتن نرم

محصولات ظریف، نامنظم یا به راحتی تغییر شکل می دهند

نیروی گرفتن، سرعت، دوام و دامنه هندسی ممکن است محدودتر باشد

محصولات غذایی، بسته های انعطاف پذیر، اجزای ظریف

گرفتن خلاء نشان می دهد که چرا تطبیق برنامه مهم است. یک مکنده ممکن است مناسب به نظر برسد زیرا یک محصول دارای یک صفحه مسطح بزرگ است، اما تخلخل، زبری سطح، مسیرهای نشتی، پایداری شکل، آلودگی و تغییر شکل محصول همگی می توانند مانع از آب بندی خلاء قابل اعتماد شوند. به عنوان مثال، کارتن ساخته شده از تخته متخلخل، می تواند بسیار متفاوت از یک سینی پلاستیکی مهر و موم شده رفتار کند.

گیره های مکانیکی تماس مثبتی را ارائه می دهند اما به ویژگی های قابل دسترسی و نیروی گیره مناسب بستگی دارند. نیروی خیلی کم باعث لغزش می شود. مقدار زیاد آن می تواند محصول را خرد، علامت گذاری یا مخدوش کند. گرفتن مغناطیسی می تواند برای قطعات فولادی مناسب بسیار ساده باشد، اما نمی تواند مواد غیرآهنی را کنترل کند و ممکن است نگرانی هایی در مورد فرآیند مغناطیسی باقیمانده ایجاد کند. گیره های نرم می توانند با اجسام نامنظم یا شکننده مطابقت داشته باشند، اما همچنان باید از نظر سرعت چرخه، بار محموله، سایش و تکرارپذیری بررسی شوند.

بنابراین سوال صحیح این نیست که "کدام گیره بهتر است؟" اما"کدام روش چنگ زدن در تنوع واقعی این محصول قابل اعتماد است؟

 

بینایی و حس

A انتخاب و مکان سیستم بینایی رباتبه اتوماسیون می گوید که یک شی کجاست و در صورت لزوم چگونه جهت گیری می کند. سنسورهای دیگر می توانند به سیستم بگویند که وقتی ربات به طور فیزیکی با آن جسم تعامل می کند چه اتفاقی می افتد.

در کاربردهای ساده،دید دو بعدیمی تواند ویژگی های قابل مشاهده را در صفحه تصویر پیدا کند، که معمولاً موقعیت x{0}} و اطلاعات چرخشی را ارائه می دهد. این زمانی مفید است که محصولات در موقعیت یا جهت متفاوت هستند اما هندسه مربوطه آنها را می توان از نمای دوربین شناسایی کرد.دید سه بعدیاطلاعات عمق یا ارتفاع را اضافه می کند. زمانی مفید می شود که سیستم باید تفاوت در ارتفاع، شکل سطح، انباشته شدن، یا ارائه محصول کمتر ساختار یافته را درک کند.

سنجش نیرو مشکل متفاوتی را حل می کند. Vision در درجه اول اطلاعاتی در مورد مکان و جهت گیری ارائه می دهد. سنجش نیرو یا گشتاور بازخوردی را در مورد تماس و تعامل ارائه می دهد. این می تواند به سیستم کمک کند تا تشخیص دهد که آیا یک جزء به درستی قرار گرفته است، آیا نیروی تماس در محدوده است یا اینکه آیا مقاومت درج تغییر کرده است.

هر برنامه ای نیاز به دید ندارد. قطعاتی که در فیکسچرهای دقیق و قابل تکرار نگهداری می شوند ممکن است از قبل دارای موقعیت های شناخته شده ای باشند که ربات بتواند از روی مختصات ثابت کار کند.

 

کنترل کننده و برنامه ریزی حرکت

راکنترلر رباتموقعیت های هدف و اطلاعات حسگر را به حرکت هماهنگ بین نقاط انتخاب و مکان تبدیل می کند.

برای هر چرخه، سیستم ممکن است نیاز به تعیین مختصات هدف، جهت گیری ابزار مورد نیاز، مسیر بین نقاط و سرعت و شتاب مجاز داشته باشد. مسیر همچنین باید به محدودیت های مفصل، تجهیزات اطراف و مناطق احتمالی برخورد احترام بگذارد. در برنامه‌های کاربردی خط متحرک، برنامه‌ریزی حرکت ممکن است علاوه بر ردیابی نوار نقاله، ربات بتواند یک محصول را بدون توقف نوار نقاله رهگیری کند. به همین دلیل است که سرعت بروشور به تنهایی پیش بینی ضعیفی از زمان چرخه واقعی است. یک ربات ممکن است قادر به حداکثر سرعت بسیار بالایی باشد، اما چرخه تولید شامل شتاب، کاهش سرعت، تغییرات جهت گیری، حرکات نزدیک شدن و عقب نشینی، زمان گرفتن، زمان رهاسازی و هرگونه حرکت اجتنابی مورد نیاز در اطراف ابزار یا تجهیزات است.

به همین دلیل، چرخه-شبیه‌سازی زمان باید مسیر کامل را ارزیابی کند، نه صرفاً حداکثر سرعت نقل‌شده ربات.

 

نوار نقاله، وسایل و تجهیزات بالادست

ربات فقط می تواند آنچه را که سیستم تولید به آن ارائه می دهد انتخاب کند. در بسیاری از کاربردها، نوار نقاله ها، وسایل، فیدرها، تجهیزات سینگلاسیون، مکانیسم های نمایه سازی، بافرها و کنترل های بالادستی تعیین می کنند که آیا ربات محصولات را به شکلی دریافت می کند که بتواند به طور مداوم از عهده آن برآید.

فاصله نوار نقاله را در نظر بگیرید. اگر محصولات با شکاف ها و جهت گیری های قابل پیش بینی وارد شوند، ربات می تواند یک دنباله تکرارپذیر را اجرا کند. اگر این شکاف ها به طور مداوم تغییر کنند، محصولات با هم همپوشانی داشته باشند، یا جهت گیری ها تصادفی باشد، کنترل کننده و سیستم بینایی باید مشکل بسیار سخت تری را حل کنند. در برخی موارد، عامل محدود کننده دیگر سرعت ربات نیست، بلکه کیفیت ارائه محصول است. Singulation محصولات را جدا می کند تا بتوان آنها را به صورت جداگانه شناسایی و انتخاب کرد. فیکسچرها موقعیت ها و جهت گیری های شناخته شده ای را ایجاد می کنند. نمایه سازی نقاط توقف یا انتقال قابل پیش بینی را ایجاد می کند. بافر کردن تفاوت‌های کوتاه مدت- بین نرخ‌های فرآیند بالادستی و پایین‌دستی را جذب می‌کند. سپس همگام سازی تضمین می کند که ربات، نوار نقاله، تغذیه کننده و تجهیزات پایین دست محصولات را بدون گرسنگی مکرر یا مسدود کردن یکدیگر مبادله می کنند.

یک اشتباه رایج در ادغام این است که ابتدا ربات را بخرید و بعداً ارائه محصول را طراحی کنید. یک ربات سریع، تغذیه کننده ای که جهت ناپایدار ایجاد می کند، نوار نقاله ای که تجمع کنترل نشده ای ایجاد می کند، یا ماشین بالادستی که محصولات را در فوران های غیرقابل پیش بینی آزاد می کند، جبران نمی کند.

بنابراین سوال اصلی طراحی این نیست که "ربات با چه سرعتی می تواند حرکت کند؟" این است: "آیا سیستم کامل می تواند محصولات قابل انتخاب را به طور مداوم با نرخ مورد نیاز ربات ارائه دهد؟"

 

چرخه انتخاب-و-مکان واقعاً چگونه کار می‌کند

A چرخه انتخاب-و-مکاناز بیرون ساده به نظر می رسد، اما هر مرحله به سطح متفاوتی از اطمینان محصول، سنجش، کنترل مکانیکی و هماهنگ سازی بستگی دارد.

یک کیسه انعطاف پذیر را در نظر بگیرید که از طریق یک خط بسته بندی حرکت می کند. ربات ابتدا باید بداند کیسه کجاست، نحوه جهت گیری آن را تعیین کند، یک نقطه گیر قابل استفاده انتخاب کند، آن را ایمن کند، بدون از دست دادن کنترل آن را حرکت دهد، و در نهایت آن را در محدوده تحمل مورد نیاز فرآیند پایین دست قرار دهد.

مرحله

عنوان مرحله

وظیفه اصلی

توجه داشته باشید

مرحله 1

محصول را بیابید

تعیین کنید که محصولات هدف برای چیدن کجا ظاهر می شوند

صرفاً به سرعت روبات تکیه نکنید. پیش بینی پذیری خوراک محصول گلوگاه اصلی است.

مرحله 2

جهت گیری و نقطه گرفتن را محاسبه کنید

داده‌های تشخیص بینایی را به یک حالت انتخاب شدنی تبدیل کنید

تشخیص شی ≠ نقطه انتخاب قابل استفاده. سیستم نیاز به محاسبه امتیاز مکانیکی-آگاهی- دارد.

مرحله 3

انتخاب کنید

ربات به موقعیت محاسبه شده سفر می کند، قطعه کار را با هم تماس می گیرد، گیره را فعال می کند، قبل از حرکت، چسبندگی را تأیید می کند.

فعال سازی گریپر برابر با انتخاب موفق نیست. حرکت انتقال باید تنها پس از تأیید گرفتن قابل اعتماد شروع شود.

مرحله 4

حرکت و ردیابی

مسیر انتقال را اجرا کنید، اهداف متحرک پویا را مدیریت کنید

چرخه کامل دنیای واقعی{0}}تأخیر تشخیص، نزدیک شدن، شتاب-کاهش سرعت، گرفتن، ردیابی، تغییر جهت، حرکت ترخیص، استقرار، رهاسازی و سفر بازگشت را پوشش می‌دهد.

مرحله 5

قرار دهید و تأیید کنید

تحویل محصول به پایین‌دست-ژست و جهت قابل قبول، رها کردن قطعه، اجرای تأیید

قرار دادن فقط پس از تأیید موفقیت آمیز به پایان می رسد، نه پس از رها کردن گیره.

کاملچرخه انتخاب و مکانبنابراین می توان به صورت زیر در نظر گرفت:

مکان ← محاسبه موقعیت ← رویکرد ← گرفتن ← تایید انتخاب ← حرکت/ردیابی ← مکان → تأیید

 

کدام نوع ربات را باید انتخاب کنید؟

بهترین ربات جهانی برای آن وجود نداردانتخاب-و-اتوماسیون مکان. معماری مناسب بستگی به این دارد که برنامه چگونه سرعت، بار، دسترسی، جهت‌گیری، ردپای و انعطاف‌پذیری را متعادل می‌کند. یک ربات بهینه شده برای کنترل بسیار سریع محصولات سبک وزن ممکن است برای کاری که به چرخش قطعات پیچیده نیاز دارد، انتخاب ضعیفی باشد. به همین ترتیب، یک برنامه کاربردی با حرکت خطی ساده ممکن است به انعطاف بازوی شش محوره- نیاز نداشته باشد.

بنابراین سوال مفید این نیست که "کدام ربات بهترین است؟" اما"معماری کدام روبات با محدودیت های این چرخه انتخاب-و-مکان مطابقت دارد؟"

ربات دلتا

A ربات دلتا انتخاب و مکانزمانی که نرخ انتخاب بیش از ظرفیت بار یا انعطاف پذیری جهت گیری اهمیت دارد، مناسب است. ساختار بازوی موازی سبک وزن آن برای حرکت های تکراری بسیار سریع، معمولاً از یک موقعیت بالای سر بالای نوار نقاله طراحی شده است. این امر باعث می‌شود ربات‌های دلتا برای بسته‌بندی، جابجایی مواد غذایی، مرتب‌سازی و سایر کاربردها مناسب باشند که در آن بسیاری از محصولات سبک وزن باید با سرعت بالا شناسایی و منتقل شوند.

محصولات بسته بندی جداگانه را در نظر بگیرید که به طور مداوم روی نوار نقاله می رسند. یک سیستم بینایی هر محصول را شناسایی می کند، ردیابی نوار نقاله موقعیت آن را به روز می کند و ربات دلتا به سرعت اقلام قابل قبول را بدون توقف خط به سینی ها یا بسته ها منتقل می کند. این نوعی از کار است که در آن سرعت معماری می تواند یک مزیت واقعی ایجاد کند.

ربات اسکارا

A SCARA ربات را انتخاب و قرار می دهدزمانی که برنامه نیاز به حرکت سریع و قابل تکرار در یک فضای کاری فشرده افقی بدون آزادی جهت گیری کامل یک ربات شش محور- دارد، اغلب ترجیح داده می شود. این به ویژه برای کارهای مونتاژ، درج، انتقال اجزا و بارگذاری ماشین{2}}که در آن بیشتر حرکت در صفحه افقی با حرکت عمودی کنترل شده در نقطه انتخاب یا قرار دادن اتفاق می‌افتد، مؤثر است.

برای مثال، یک سلول مونتاژ قطعات کوچک-ممکن است اجزای الکترونیکی یا مکانیکی را از سینی‌ها انتخاب کرده و در مکان‌های ثابتی روی یک مجموعه قرار دهد. ربات می تواند به سرعت بین موقعیت ها حرکت کند در حالی که فضای نسبتا کمی را در اطراف فرآیند اشغال می کند.

 

ربات مفصلی 6 محور

A ربات 6 محوره انتخاب و مکانیا ربات مفصلی، زمانی مفید است که برنامه به آزادی قابل توجهی در موقعیت و جهت گیری نیاز دارد. شش محور کنترل شده مستقل به ربات اجازه می دهد تا محصولات را از جهات مختلف نزدیک کند، آنها را در حین انتقال بچرخاند، به اطراف تجهیزات برسد و آنها را در جهت هایی قرار دهد که ممکن است برای معماری های ساده تر دشوار باشد. بنابراین در مراقبت از ماشین، وظایف حمل و نقل مختلط، مونتاژ پیچیده و سلول هایی که یک ربات چندین عملیات مختلف را انجام می دهد، رایج است.

زمانی که جهت‌گیری و انعطاف‌پذیری رویکرد، الزامات فرآیندی واقعی هستند، و نه صرفاً مشخصات مطلوب روی کاغذ، معماری شش محوری بیشترین معنا را دارد.

ربات مشارکتی

A ربات انتخاب و مکان مشارکتیزمانی که انعطاف‌پذیری، استقرار مجدد آسان‌تر، تعامل انسانی، یا کمتر{0}}حجم/بالا{1}}ترکیب تولید بیشتر از دستیابی به بالاترین نرخ انتخاب ممکن باشد، می‌تواند منطقی باشد.

به عنوان مثال، تولیدکننده‌ای که انواع محصولات مکرر را تولید می‌کند، ممکن است از یک کوبات برای انتقال قطعات بین وسایل استفاده کند یا به اپراتور در حمل مکرر کمک کند. پیکربندی مجدد سلول ممکن است آسان تر از یک سیستم اتوماسیون با سرعت بالا{1}}بهینه سازی شده باشد و معماری را در جایی که الزامات تولید مرتباً تغییر می کند جذاب می کند.

 

جدول مقایسه نوع ربات

نوع ربات

سرعت

بار

رسیدن

انعطاف پذیری جهت گیری

رد پا

کاربرد معمولی

دلتا

چیدن تکراری بسیار سریع

بهترین مناسب برای محصولات سبک تر

منطقه کاری متمرکز زیر ربات

محدود به متوسط، پیکربندی-وابسته است

نصب سربار می تواند فضای خط را حفظ کند

چیدن بسته های مواد غذایی سبک وزن از یک نوار نقاله متحرک در سینی ها

اسکارا

حرکت سریع مسطح

معمولاً برای کارهای کوچک و متوسط ​​مناسب است

منطقه کار افقی فشرده

خوب در اطراف محور عمودی، محدود برای جهت گیری پیچیده 3D

فشرده

چیدن اجزای کوچک از سینی ها برای مونتاژ یا قرار دادن

6 محور مفصلی

مسیرهای سریع، اما پیچیده می توانند نرخ چرخه موثر را کاهش دهند

در طیف وسیعی از بار قابل دسترس است

دسترسی سه بعدی انعطاف پذیر به اطراف ربات

عالی

پایه کوچک است، اما برای پاکت کاری سه بعدی بزرگتر نیاز به فضای خالی دارد

انتخاب یک جزء، جهت دهی مجدد آن، سپس بارگذاری آن در یک دستگاه ثابت

مشارکتی

معمولا برای انعطاف پذیری به جای حداکثر توان انتخاب می شود

معمولاً سبک تا متوسط، وابسته به مدل-

دسترسی مفصلی انعطاف پذیر

بالا

اغلب جمع و جور و به راحتی قابل استفاده است

انتقال بخش{0}}در یک فضای کاری مشترک با اپراتورها

سه معاوضه-معمولاً بیشترین اهمیت را دارند.

اول،سرعت و انعطاف پذیری طراحی را به جهات مختلف می کشاند. یک ربات دلتا می‌تواند در هزاران حرکت بسیار تکراری برتر باشد، در حالی که یک ربات شش محوره، سادگی را قربانی می‌کند تا آزادی بسیار بیشتری نسبت به رویکرد و جهت‌گیری به دست آورد. پرداخت برای انعطاف پذیری که برنامه هرگز از آن استفاده نمی کند، به ندرت سلول را بهبود می بخشد.

 

دوم،پاکت کار بیش از دسترسی اسمی اهمیت دارد. یک ربات ممکن است از نظر فنی به دو نقطه مورد نیاز برسد اما همچنان نتواند بین آنها با جهت گیری ابزار مورد نیاز یا بدون تداخل با نوار نقاله ها، محافظ ها، وسایل یا سایر ماشین آلات حرکت کند.

 

سوم، انتخاب ربات باید بر اساسچرخه کامل به جای برگه مشخصات ربات. ارائه محصول، زمان گرفتن، سنجش، مسیر حرکت، ردیابی نوار نقاله، تحمل قرارگیری، تأیید، و هماهنگ سازی پایین دست همگی می توانند توان عملیاتی واقعی را تعیین کنند.

 

بنابراین بهترین معماری، معماری است که چرخه مورد نیاز را با حاشیه کافی انجام دهد-بدون افزودن سرعت، دسترسی، بیان یا پیچیدگی که فرآیند به آن نیاز ندارد.

 

نتیجه‌گیری: انتخاب صحیح-و-محل شروع ربات با برنامه

A ربات را انتخاب کنید-و-قرار دهیدممکن است یک کار ساده-حرکت یک شی از یک مکان به مکان دیگر- انجام دهد، اما یک سیستم انتخاب{2}}و{3}}قابل اعتماد به خیلی بیشتر از خود بازوی ربات بستگی دارد. گرفتن، حس کردن، ارائه محصول، برنامه ریزی حرکت، ایمنی و یکپارچگی همگی بر اینکه سلول کامل بتواند به طور مداوم به چرخه مورد نیاز دست یابد، تأثیر می گذارد. بنابراین انتخاب ربات باید با برنامه کاربردی شروع شود تا با یک مدل ربات خاص. قبل از مقایسه معماری ربات، وزن و هندسه محصول، دسترسی و جهت گیری مورد نیاز، زمان چرخه هدف، تحمل قرارگیری، ارائه محصول، روش گرفتن، و نیازهای سنجش را تعریف کنید.

ربات‌های دلتا اغلب یک انتخاب قوی برای جابجایی بسیار سریع محصولات سبک وزن هستند، در حالی که ربات‌های SCARA برای مونتاژ مسطح فشرده و وظایف انتقال مناسب هستند. روبات‌های دکارتی می‌توانند پوشش کارآمدی را در سراسر مناطق کار مستطیل شکل بزرگ ارائه دهند، و ربات‌های شش محوری در مواقعی که موقعیت و جهت‌گیری پیچیده مورد نیاز است، آزادی بیشتری ارائه می‌دهند. ربات‌های مشارکتی ممکن است در جایی مناسب باشند که انعطاف‌پذیری، استقرار مجدد، یا تعامل با افراد مهم‌تر از حداکثر توان است.

تصمیم نهایی باید بر اساس عملکرد چرخه انتخاب کامل-و-مکان- باشد نه بر اساس بار، دسترسی یا حداکثر سرعت ربات به صورت مجزا. سیستمی است که-به خوبی می‌تواند محصول واقعی را تحت شرایط تولید واقعی با حاشیه عملکرد کافی انتخاب، جابجا، جایگذاری و تأیید کند.

Pick-and-Place Robot Selection Guide

 

 

آماده اجرای انتخاب و مکان رباتیک هستید؟
چه در حال ارتقای اتوماسیون پایان خط خود هستید یا به دنبال تامین‌کننده معتبر ربات{0}}و{1}می‌گردید، برای راه‌حل‌های انتخاب و مکان سفارشی و طرح‌های چیدمان رایگان، یا رزرو تور کارخانه با RBTIC تماس بگیرید.

 

سوالات متداول درباره ربات های Pick-و-Place

س: ربات‌های انتخاب-و-در چه مواردی استفاده می‌شوند؟

A: ربات‌های Pick-و-معمولاً برای جابجایی مواد، بسته‌بندی، مرتب‌سازی، مونتاژ، بارگیری و تخلیه ماشین، انتقال محصول، بارگیری در سینی و سایر عملیات جابجایی مکرر در تولید و تدارکات استفاده می‌شوند.

س: ربات انتخاب-و-مکان چگونه کار می‌کند؟

پاسخ: یک چرخه معمولی-و-مکان شامل تعیین مکان محصول، محاسبه موقعیت انتخاب مورد نیاز، نزدیک شدن به محصول، گرفتن آن، تأیید انتخاب، انتقال آن به مقصد، قرار دادن آن، و تأیید قرار دادن موفق است. توالی دقیق به سطح سنجش و همگام سازی مورد نیاز برنامه بستگی دارد.

س: چه نوع رباتی برای انتخاب و مکان مناسب است؟

پاسخ: هیچ نوع رباتی وجود ندارد که برای هر برنامه انتخاب-و-بهترین باشد. ربات‌های دلتا معمولاً برای برداشتن سبک‌وزن با سرعت بالا، ربات‌های SCARA برای جابجایی سریع مسطح، روبات‌های دکارتی برای مناطق کاری خطی یا مستطیلی بزرگ، و روبات‌های شش محور-برای برنامه‌هایی که نیاز به جهت‌گیری و انعطاف‌پذیری بیشتر دارند، مناسب هستند. انتخاب صحیح به نیازهای کامل برنامه بستگی دارد.

س: چگونه یک ربات-و-انتخاب کنم؟

A: با تعریف وزن و ابعاد محصول، وزن ابزار، دسترسی مورد نیاز، پاکت کار، تغییرات جهت گیری، زمان چرخه هدف، الزامات قرار دادن، و ارائه محصول شروع کنید. سپس قبل از مقایسه معماری‌های مناسب ربات، گیره، حسگر، دید، ردیابی نوار نقاله و الزامات یکپارچه‌سازی لازم را تعیین کنید.

س: بار ربات برای یک برنامه انتخاب-و-چگونه محاسبه می‌شود؟

A: محموله ربات باید بیشتر از محصول در حال جابجایی را شامل شود. ربات همچنین باید از گیره یا انتهای دیگر ابزار بازو، سخت افزار نصب، حسگرها، کابل ها، شیلنگ ها و هرگونه تجهیزات اضافی که توسط بازو حمل می شود پشتیبانی کند. هنگام اعتبار سنجی برنامه، پیکربندی حرکت پویا و ابزار نیز باید در نظر گرفته شود.

س: آیا یک ربات انتخاب-و-به سیستم بینایی نیاز دارد؟

پاسخ: نه همیشه. اگر محصولات در موقعیت‌های ثابت و قابل تکرار وارد شوند، ربات ممکن است بتواند از مختصات برنامه‌ریزی‌شده بدون دید ماشینی کار کند. دید زمانی مفیدتر می شود که محصولات در موقعیت، جهت، ارتفاع یا نمایش متفاوت باشند و ربات باید آنها را قبل از انتخاب پیدا کند.

ارسال درخواست
ارسال درخواست